22 Ağustos 2016 Pazartesi

Ela ve Ece 2016

Yazmayalı, derdimi anlatmayalı Ela ve Ece büyüdü, büyüdü, büyüdü de büyüdü. Ela 8 yaşında, kocaman bir kız oldu. Küçüğümüz Ece 6 yaşına girmek üzere. İkisi de okullu oldu. Neler yaşandı neler de, anneleri yoğunluktan buraya nokta konduramadı. Hayatlar çok değişti, hayatlar çok karıştı. Ülke gündemi çok ağır, insanlık kötü bir sınav veriyor. Ben de artık çocuklardan haber vermekten çok çocuklara yazmaya karar verdim. Blogun bundan sonraki bölümünü kızlarıma yazacağım. Kızlarıma bugünlerden haberler, bugünlerden öğütler, yaşamlardan dersler yazmaya karar verdim. Sizler de belki kendi çocuklarınıza dersler çıkarırsınız. Zaman ilginç benim olmadığım zamanlarda dönüp bakıp annelerinden sözler duymak, güç istediklerinde karıştırmak isterlerse blogun bundan sonraki bölümü onlara ve büyümekte olan çocuklara gelsin.






16 Kasım 2014 Pazar

Burası Moskova.

Fotoğraflarla Moskova gezimiz. Çok geç olsa da blogu tekrar ayağa kaldırmak için iyi bir başlangıç diye düşündüm... 




















17 Ekim 2013 Perşembe

Ece 3 yaşına girdi ve okula başladı.

Artık yazamıyorum diye hayıflanmayacağım. İnsan hayatı dönem dönem. Bir zaman gelir herhalde yine diğer tutkum olan yazmaya daha fazla zaman ayırabilirim herhalde. Ama şu sıra yoğun iş, çocuklar, ev derken gerçekten vakit bulamıyorum. Neyse seyrek de olsa çocukların önemli dönemlerini yazmak istiyorum.



Özetle Ece kuşu 3 yaşına girdi. İnanılmaz bir hızla geçen 3 sene. Özetini bile çıkaramam. Söyleyecek fazla birsöz yok şu an. Ece yeni bir döneme girdi. Ve Ela ile birlikte aynı okula gitmeye başladı. Artık araları gerçekten çok iyi. Bir arkadaş, bir yoldaş ve bir kardeş oldular. Bir organizma gibi davranıyorlar artık. Tam da istediğim ve umduğum buydu. Umarım uzun yıllar böyle olurlar.










10 Temmuz 2013 Çarşamba

Ela ile geçen 5 muhteşem yıl...

İlk göz ağrımız, tatlı kuzumuz Ela ile harika bir 5 yıl geçirdik. Bu kadar büyümüş olmasının bana verdiği hisleri anlatabilmem mümkün değil. Bize yaşam enerjisi veren, müthiş bir enerji sağlayan, hayata tekrar gelmemizi sağlayan kızımız bugün 5 yaşında..

Umarım daha nice 5 yıllar sağlıkla birlikte oluruz. Mutlu yıllar Ela Naz.









19 Haziran 2013 Çarşamba

Ece'nin Gösterisi


Ece kuzusu 33 aylık oldu ve ilk kreş senesini bitirdi bile. Bu küçük olanlar büyürken insan daha bir çok şaşırıyor. Kendisi son derece uyumlu ve denilenleri yapan bir çocuk olduğu için gösteride maksimum görev almış. Çok güldük, çok duygulandık ve çok eğlendik. İlk gösterimizden aklımızda kalanlar da bunlar oldu.

Ece şimdi ablasıyla birlikte anneannesinin yanına Antalya'ya gitti. Tam 12 gün ayrı kalacağız. Ve ben de yanlarına gideceğim. Şimdiden çok özledim onları. İşte size o günümüzden birkaç kare.




3 Haziran 2013 Pazartesi

Neler Oluyor

Haftalar, günler, aylar çok hızlı geçiyor. Aklımda hep bloga yazayım var. Eskiden ne güzel kayıt altına alırdım. Aldıklarım unutulmuyor çünkü. Ama hayat şu an hızlı çekime girdi akıp gidiyor ellerimizden. 


Ela ve Ece büyüyorlar. Gözümüzün önünde birer çocuk oldular. Çok da keyifliler. Ve araları da çok iyi. Tabi arada birbirlerine kötü davranıp, kavga ediyorlar. Ama artık organizma gibi oldular. Herşeyi birlikte yapıyolar. Gerçekten bunu çok istiyordum. İstediğim kıvama geliyolar sanırım. Bundan sonra tek isteğim sağlıklı olmaları, onlardan hiçbir beklentim yok. Umarım mutlu olurlar.


Şimdi birbirlerini çok seviyorlar. Ece 3 yaşına, Ela 5 yaşına yaklaşırken artık bir organizma gibiler. Sonunda çok yakın arayla çocuk yapmanın güzel taraflarını yaşıyorum artık. Daha özel yazılarla yazı hayatıma döneceğim. Çok yakında...




8 Mart 2013 Cuma

Özel günler ler ler..

Neden dünya kadınlar günü var? Neden bir günümüz var? Erkeklerin bir günü var mı? Kadınların da bir güne, bir günde sesini duyurmaya ihtiyacı olmamalı. Kadınlar da normal hayatlarını istedikleri gibi yaşamalı. Benim hayalimdeki dünya bir güne ihtiyacımız olmadığı bir dünya. Kadınla erkeğin her koşulda eşit olabildiği bir dünya. Her türlü özel güne ben karşıyım. Böyle birşeye ihtiyaç duymamalıyız.